Referentie van vrouw 43 jaar

11 augustus 2019

Eind 2018 had ik me opgeven voor het PTSS onderzoek bij P&M. Niet wetende of ik aan PTSS leed wilde ik met mijn verhaal, zwaar traumatische jeugd, iets goeds doen omdat ik het belang van goede therapie erg belangrijk vind. Uit de resultaten van het voortraject bleek dat ik aan PTSS leed en kon daardoor aan het onderzoek deelnemen. Ik werd ingeloot voor Imaginair rescripting. Vanaf het eerste contact met Luciano en daarna de behandelingen bij Paula heb ik mij heel erg op mijn gemak en veilig gevoeld.

Het was een intensief traject. Naast de zorg voor m’n kind, m’n werk en m’n studie ben ik iedere keer met plezier naar Amsterdam gereisd. Ik begreep steeds meer wat PTSS inhield en hoe het mijn leven in zijn grip had. Al snel kwam ik een rouwproces terecht. Ik heb me ontzettend verdrietig en moe gevoeld. Tijdens de eerste sessie zag ik al vordering. Dit groeide en groeide maar door. Ik begon voor het eerst in mijn leven ook daadwerkelijk “leven” te voelen. Het heeft mij toen zo geëmotioneerd, ik had er gewoon geen woorden voor.

Het gevoel te bestaan en er te mogen zijn is een prachtig gevoel. Zelfvertrouwen, hoop, liefde en gevoel van geluk begonnen zich beetje bij beetje te openbaren. Ik ben niet in één keer een ander mens geworden, ik ben wakker geworden. Dat is wat de therapie mij heeft gebracht. Heb het donker vaarwel gezegd en het leven welkom geheten. Na 2 zelfmoordpogingen en terugkerende nare gedachtes had ik nooit gedacht “leven” te mogen ervaren. 

Wat mij heel goed heeft gedaan is dat ik na de sessies het leven weer gewoon oppakte. Hoe zwaar het soms ook was. M’n kind van school ophalen, naar m’n werk gaan en studeren. De combinatie van therapie en de dagelijkse routine weer oppakken maakte dat ik mij steeds meer een onderdeel begon te voelen van het leven en de maatschappij. Had me hier zo lang van afgesloten gevoeld.

Ik ben mijzelf dankbaar dat ik mijn zoektocht naar een optimaal leven nooit heb opgegeven. Ik ben Luciano en Paula dankbaar voor hun fijne begeleiding. Een half jaar later ervaar ik de groei nog steeds. Natuurlijk heb ik ook mindere dagen, alleen hangt er geen zwaarte meer om heen. Mijn gedachtes zijn nooit meer zwart geweest

Ik leef!
Trotse moeder (43)